Rower, chyba najwierniejszy „towarzysz”
z dzieciństwa. Śmiało mogę stwierdzić, że jeżdżąc na rowerze spędziłem więcej
czasu, niż za kierownicą samochodu. Nic dziwnego – w czasach „żużlomanii” w
mojej rodzinnej Pile, był to powszechny substytut, by nie powiedzieć jedyny, motocyklu
żużlowego.
Oklejanie ram naklejkami „sponsorów”, wkładanie kolorowych kołpaków,
wszystko po to, aby upodobnić się do swoich idoli – Nielsena czy Golloba. Rowerem
jeździło się na pierwsze „randki” czy też z bandą znajomych nad jezioro. Sami sięgnijcie
pamięcią do młodości. Założę się, że znajdziecie w niej wiele przyjemnych
chwil, w których towarzyszył Wam rower.
Nie bez powodu zacząłem wpis „rowerowo”.
Dzisiaj 42 lata skończył Lance Armstrong. Jeszcze jakiś czas temu uważany za
legendę. Dzisiaj to postać kontrowersyjna, gdzie epitet "kontrowersyjna" to niezwykle
subtelne określenie. Armstronga od blisko roku określa się mianem oszusta.
Jasna sprawa - gość wygrywa 7 razy najbardziej prestiżowy wyścig kolarski
świata – Tour de France. Szacun! Po kilku latach przyznaje się, że to zasługa środków dopingujących. W tym momencie Armstrong stał się dla mnie kimś w
rodzaju Bernarda Madoffa w świecie sportu. Ktoś może mi zarzucić zbyt mocne
porównanie, w końcu to nie pierwszy przypadek zażycia dopingu w sporcie. Zgoda, natomiast niewiele jest
przypadków dopingu na tak dużą skalę! Przypomnijcie sobie jaki szok towarzyszył
rynkom, gdy okazało się, że biznes Madoffa to nic innego jak piramida finansowa. Były
podejrzenia, ale dowody ujrzały światło dzienne dopiero po latach. Wypisz,
wymaluj – przykład Armstronga. Reakcja świata, nie tylko sportowego...
bliźniacza.
Niezły cham ze mnie, w dniu
urodzin takie życzenia. Mimo wszystko poziom arogancji z mojej strony dosyć ubogi w stosunku
do tego, co wobec całego świata zrobił Lance. Kolarstwo jest niestety
specyficzną dyscypliną, w której odnoszę wrażenie każdy się „dopinguje”.
Kwestia kogo złapią. Już pachnie skandalem a propos zwycięzcy ostatniej Vuelty,
w związku z unikaniem kontroli antydopingowej. Armstrong w końcu został ustrzelony.
Owszem, przeprosił, popłakał się. Naprawdę zrobiło mi się żal człowieka, ale co
miał zrobić? Przez wiele lat "rzeźbił" swój coraz dłuższy nos, aż środowisko nie
wytrzymało. Dostał sportowy nokaut. W tym dniu życzę mu drugiej
szansy, bo na taką każdy (chyba?) zasługuje. Oczywiście, żeby była jasność, nie
szansy sportowej, bo takiej już nie otrzyma. Mam na myśli szansę społeczną, aby
odbudował zaufanie u ludzi, które zbudował chociażby akcją LIVESTRONG. Pytanie czy po takim upadku to w ogóle jest możliwe..? Pozhyjom, uvidim :)
Nie może zabraknąć akcentu
rosyjskiego ;) Należy wspomnieć, że od 2009 roku w najbardziej prestiżowych
wyścigach świata startuje rosyjska zawodowa grupa kolarska o jakże rusko
brzmiącej nazwie Komanda Katusha ;)
Ekipa finansowana przez Russian Global Cycling Project, który jest wspierany m.in.
przez Gazprom. Kolarze Katushy jeżdżą na rowerach marki Canyon. Na zakończenie
duet moich ulubionych komentatorów kolarskich podczas jednej z transmisji „Wielkiej
Pętli”. Jest moc! (wątek rosyjski od 3:02, ale jak najbardziej polecam całość :P)
Zachęcam do podglądania mojego twittera => https://twitter.com/WalczakPawel

eh.. My to mieliśmy super dzieciństwo:)
OdpowiedzUsuńPodwórkowe można rzec;)
mi mama tez zawsze powtarzała, że złe odżywianie nie jest dobre...
OdpowiedzUsuń